Artykuł 50: oznaczanie treści generowanych przez AI i ujawnianie deepfake’ów

Artykuł 50 aktu w sprawie sztucznej inteligencji stanowi, że treści generowane przez AI, w tym teksty, obrazy, nagrania dźwiękowe i materiały wideo, muszą być wyraźnie oznaczone, aby użytkownicy wiedzieli, że nie zostały stworzone przez człowieka. Deepfake’i — realistyczne, lecz fałszywe nagrania dźwiękowe lub materiały wideo — wymagają ujawnienia ich sztucznego charakteru, chyba że treść ma charakter artystyczny, satyryczny lub fikcyjny. Konkretne rozróżnienie: artykuł 50 dotyczy oznaczania samego rezultatu działania AI, natomiast artykuł 13 obejmuje przejrzystość w zakresie możliwości i ograniczeń systemu AI, a artykuł 52 dotyczy informowania użytkowników, że wchodzą w interakcję z AI, a nie tylko oznaczania treści.

Aby uniknąć pułapek, pamiętaj, że artykuł 50 ma zastosowanie do wszystkich podmiotów stosujących systemy AI, a nie tylko do dostawców, oraz że oznaczenie musi być możliwe do wykrycia przez typowego użytkownika, a nie ukryte w metadanych. Szybka metoda eliminacji: jeśli pytanie dotyczy informowania użytkowników o ryzyku związanym z systemem lub o wykorzystywaniu danych, wskazuje na artykuł 13 lub 52, a nie 50. Pamiętaj również, że ujawnienie sztucznego charakteru deepfake’u nie jest wymagane, jeśli treść jest wyraźnie fikcyjna lub artystyczna — to częsty dystraktor na egzaminach.

Aby sprawdzić swoją wiedzę, zadaj sobie pytanie: „Czy ten scenariusz dotyczy oznaczenia samego rezultatu działania AI, czy poinformowania użytkownika o systemie?”. Jeśli chodzi o rezultat, odpowiedzią jest artykuł 50. Pomoc mnemotechniczna: pomyśl „50 = oznaczenie rezultatu”, jak naklejka „50%” na produkcie, a nie instrukcja znajdująca się w pudełku.