Poziom średniozaawansowany: samodzielny, ale nie ekspercki

Przedział średniozaawansowany obejmuje użytkowników, którzy potrafią samodzielnie wykonywać precyzyjnie określone zadania, takie jak konfigurowanie uwierzytelniania wieloskładnikowego lub aktualizowanie menedżera haseł. Najważniejsza różnica względem poziomu zaawansowanego polega na tym, że użytkownik na tym drugim poziomie potrafiłby rozwiązać problem z nieudaną synchronizacją MFA lub opracować politykę haseł dla zespołu. W tym przypadku użytkownik wykonuje jasno określoną procedurę bez potrzeby otrzymywania instrukcji krok po kroku, ale nie diagnozuje nowych problemów ani nie optymalizuje ustawień bezpieczeństwa.

Aby nie przypisywać zbyt wysokiego poziomu, sprawdź, czy zadanie jest rutynowe, a jego wynik przewidywalny. Jeśli w scenariuszu wspomniano, że użytkownik korzysta z instrukcji obsługi lub artykułu pomocy, nadal odpowiada to poziomowi średniozaawansowanemu — jest to samodzielne korzystanie z zasobów, a nie eksperckie wprowadzanie innowacji. Kolejną pułapką jest założenie, że znajomość wielu narzędzi automatycznie oznacza poziom zaawansowany; użytkownicy średniozaawansowani mogą obsługiwać kilka narzędzi, o ile wykonywane w każdym z nich zadania są standardowe. W razie wątpliwości zapytaj: czy przeciętny współpracownik poradziłby sobie z tym samodzielnie po krótkiej prezentacji? Jeśli tak, jest to poziom średniozaawansowany.

Prosty test myślowy: wyobraź sobie, że przełożony użytkownika prosi go o powtórzenie tego zadania w następnym tygodniu. Jeśli użytkownik potrafi wykonać je bez dodatkowego szkolenia, jest to poziom średniozaawansowany. Jeśli musiałby opracować nową metodę lub usunąć nieoczekiwany błąd, poziom jest wyższy. Dzięki temu przedział pozostaje powiązany z samodzielnym wykonywaniem określonych kroków, a nie z kreatywnym rozwiązywaniem problemów.