SaaS a IaaS: kto zarządza stosem technologicznym?

SaaS, czyli Software as a Service, zapewnia w pełni gotową aplikację, do której można się zalogować i od razu z niej korzystać, taką jak Gmail lub Microsoft 365. IaaS, czyli Infrastructure as a Service, udostępnia maszyny wirtualne, przestrzeń dyskową i zasoby sieciowe, ale system operacyjny i wszelkie oprogramowanie trzeba zainstalować oraz obsługiwać samodzielnie. Podstawowa różnica dotyczy odpowiedzialności za zarządzanie: w modelu SaaS dostawca zajmuje się wszystkim — od sprzętu po aktualizacje aplikacji; w modelu IaaS użytkownik kontroluje system operacyjny i wszystkie wyższe warstwy, natomiast dostawca zarządza fizycznym centrum danych.

Aby uniknąć pomyłek, wyobraź sobie pizzę: SaaS to dostarczona, gotowa do zjedzenia pizza; IaaS to tylko ciasto i sos, do których trzeba samodzielnie dodać składniki, a następnie je upiec. Jeśli pytanie opisuje zespół, który musi zainstalować niestandardowe oprogramowanie lub skonfigurować system operacyjny, wskazuje to na IaaS, a nie SaaS. Kolejna wskazówka: jeśli dostęp do usługi odbywa się przez przeglądarkę internetową i nie wymaga instalacji, prawdopodobnie jest to SaaS. Jeśli otrzymujesz ekran logowania do maszyny wirtualnej, jest to IaaS. Na egzaminie często sprawdza się tę różnicę przez wymienianie zadań takich jak „instalowanie poprawek systemu operacyjnego” — w modelu IaaS jest to Twoje zadanie, natomiast w modelu SaaS odpowiada za nie dostawca.

Aby szybko to utrwalić, zapamiętaj: „SaaS kończy się na aplikacji, a IaaS zaczyna się od infrastruktury”. Sprawdź swoją pamięć, zadając sobie pytanie: „Czy mogę z tego korzystać bez zajmowania się serwerem?”. Jeśli tak, jest to SaaS. Jeśli najpierw muszę skonfigurować serwer, jest to IaaS. To jedno rozróżnienie pozwoli prawidłowo odpowiedzieć na większość pytań egzaminacyjnych dotyczących tego zagadnienia.