Ηλεκτρονική διακυβέρνηση: ψηφιακές υπηρεσίες για τη δημόσια διοίκηση

Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση καλύπτει κάθε ψηφιακή αλληλεπίδραση μεταξύ πολίτη και δημόσιου φορέα, όπως η ηλεκτρονική υποβολή φορολογικής δήλωσης, η ανανέωση διαβατηρίου μέσω κυβερνητικής πύλης ή η συμμετοχή σε δημόσια διαβούλευση. Η βασική αντίθεση είναι ότι η υπηρεσία πρέπει να παρέχεται από δημόσια διοίκηση και όχι από ιδιωτική εταιρεία. Για παράδειγμα, η κράτηση ραντεβού με γιατρό μέσω ιστοτόπου εθνικής υπηρεσίας υγείας συνιστά ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ενώ η χρήση ιδιωτικής εφαρμογής τηλεϊατρικής δεν συνιστά. Παρομοίως, η πληρωμή προστίμου στάθμευσης στον ιστότοπο δημοτικού συμβουλίου αποτελεί ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ενώ η αγορά προϊόντος στο Amazon αποτελεί ηλεκτρονικό εμπόριο, ακόμη και αν ο πωλητής είναι κατάστημα που ανήκει στο δημόσιο.

Για να αποφύγετε συγχύσεις, εστιάστε στον φορέα που παρέχει την υπηρεσία: αν είναι τοπικός, περιφερειακός ή εθνικός κρατικός φορέας, πρόκειται για ηλεκτρονική διακυβέρνηση· αν είναι επιχείρηση ή μη κερδοσκοπικός οργανισμός, δεν πρόκειται. Ένα άλλο τέχνασμα είναι να αναζητάτε διατύπωση σχετικά με δικαιώματα του πολίτη — ψηφοφορία, διαβούλευση, πρόσβαση σε δημόσια αρχεία — που υποδηλώνει ηλεκτρονική διακυβέρνηση και όχι ηλεκτρονική υγεία ή ηλεκτρονική μάθηση. Οι διασυνοριακές υπηρεσίες ταυτοποίησης, όπως η χρήση της εθνικής σας ταυτότητας για σύνδεση στη φορολογική πύλη άλλης χώρας της EU, αποτελούν επίσης ηλεκτρονική διακυβέρνηση· επομένως, μην υποθέτετε ότι εφαρμόζεται μόνο εντός μίας χώρας. Αν μια ερώτηση αναφέρει ψηφιακή υπογραφή για κυβερνητικό έντυπο, πρόκειται και αυτό για ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Να το θυμάστε ως «gov κάτι»: αν η υπηρεσία τελειώνει σε .gov ή .eu και αφορά δημόσια αρχή, πρόκειται για ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Για να ελέγξετε τον εαυτό σας, ρωτήστε: «Θα υπήρχε αυτή η υπηρεσία χωρίς κυβέρνηση;» Αν ναι, πιθανότατα πρόκειται για ηλεκτρονική διακυβέρνηση· αν όχι, είναι μάλλον ηλεκτρονικό εμπόριο ή άλλος τομέας.