Παγίδα επιπέδου: το DigComp μετρά την ικανότητα, όχι τον επαγγελματικό τίτλο

Η παγίδα επιπέδου σημαίνει το εξής: το DigComp δεν είναι μια κλίμακα από τον αρχάριο χρήστη έως το αφεντικό της πληροφορικής. Είναι ένα σύνολο περιγραφέων ικανότητας. Ένα άτομο μπορεί να είναι προχωρημένο σε έναν τομέα και βασικό σε άλλον. Επομένως, οι όροι «προγραμματιστής», «διευθυντής», «βοηθός» ή «ασκούμενος» αποτελούν απλώς πληροφορίες παρασκηνίου μέχρι το σενάριο να σας πει τι κάνει πραγματικά το άτομο. Η εξέταση μπορεί να δώσει έναν εντυπωσιακό τίτλο για να σας παρασύρει να βαθμολογήσετε υπερβολικά υψηλά ή έναν απλό τίτλο για να σας παρασύρει να βαθμολογήσετε υπερβολικά χαμηλά.

Χρησιμοποιήστε μια σάρωση με προτεραιότητα στο ρήμα. Κυκλώστε τη δράση: ακολουθεί οδηγίες, επιλέγει εργαλείο, προσαρμόζει ροή εργασίας, βοηθά άλλους, σχεδιάζει νέα λύση, αξιολογεί κίνδυνο ή καθοδηγεί τη βελτίωση. Τα χαμηλά επίπεδα συνήθως παραπέμπουν σε βοήθεια, ρουτίνα και σαφείς οδηγίες. Τα μεσαία επίπεδα παραπέμπουν σε ανεξάρτητη επιλογή και προσαρμογή. Τα υψηλά επίπεδα παραπέμπουν σε σύνθετες καταστάσεις, καθοδήγηση άλλων, καινοτομία ή επίλυση προβλημάτων που δεν έχουν ήδη οριστεί. Αν μια επιλογή λέει «υψηλό επίπεδο επειδή εργάζεται στην πληροφορική», απορρίψτε την, εκτός αν η δράση το αποδεικνύει.

Γρήγορο τέχνασμα για ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής: ρωτήστε «θα μπορούσε να το κάνει αυτό ένα άτομο που δεν εργάζεται στην πληροφορική;». Αν ναι, ο ρόλος δεν μπορεί να είναι ο λόγος. Έπειτα ρωτήστε «θα μπορούσε να αποτύχει σε αυτό ένα άτομο που εργάζεται στην πληροφορική;». Αν ναι, και πάλι ο τίτλος είναι άσχετος. Παράδειγμα: ένας διαχειριστής βάσης δεδομένων που απλώς επαναφέρει κωδικούς πρόσβασης μπορεί να επιδεικνύει συνήθη ικανότητα· ένας υπάλληλος αρχείων που ανασχεδιάζει τη δομή φακέλων, τα δικαιώματα, τους κανόνες διατήρησης και την καθοδήγηση του προσωπικού μπορεί να επιδεικνύει υψηλότερη ικανότητα στη διαχείριση πληροφοριών. Βαθμολογήστε τη συμπεριφορά, όχι το διακριτικό.