Επίπεδα επάρκειας και μαθησιακά αποτελέσματα

Η οκταβάθμια κλίμακα που χρησιμοποιείται από το DigComp 2.2

Η επάρκεια κατά DigComp περιγράφει πώς εκτελεί ένα άτομο μια ψηφιακή εργασία και όχι πόσες εφαρμογές γνωρίζει. Το DigComp 2.2 χρησιμοποιεί το οκταβάθμιο μοντέλο που εισήχθη στο DigComp 2.1. Τα επίπεδα συνδυάζουν τρεις ενδείξεις: την πολυπλοκότητα της εργασίας, την αυτονομία που διαθέτει το άτομο και τη σχετική γνωστική απαίτηση.

Τα οκτώ επίπεδα σχηματίζουν τέσσερις ευρείες βαθμίδες:

Η γνωστική πρόοδος συχνά μεταβαίνει από την απομνημόνευση, μέσω της κατανόησης και εφαρμογής, στην αξιολόγηση και δημιουργία. Αυτά τα ρήματα αποτελούν χρήσιμες ενδείξεις, αλλά κανένα μεμονωμένο ρήμα δεν αποδεικνύει ένα επίπεδο. Διαβάστε ολόκληρη την περιγραφή. Η φράση «δημιουργεί έναν φάκελο» μπορεί να εξακολουθεί να αφορά μια βασική εργασία· η φράση «δημιουργεί ένα νέο μοντέλο διαχείρισης αρχείων για ολόκληρο τον οργανισμό» μπορεί να απαιτεί κρίση υψηλής εξειδίκευσης.

Η αυτονομία και η πολυπλοκότητα της εργασίας πρέπει να εξετάζονται από κοινού. Ένα άτομο που ενεργεί μόνο του σε μια οικεία, συνήθη εργασία δεν είναι αυτομάτως προχωρημένου επιπέδου. Ένα άτομο που ακολουθεί έναν κατάλογο ελέγχου κατά τη διάρκεια ενός άγνωστου περιστατικού ενδέχεται να λειτουργεί με καθοδήγηση, ακόμη και αν το θέμα ακούγεται τεχνικό.

Επεξεργασμένο σενάριο δημόσιας διοίκησης

Τέσσερις υπάλληλοι επεξεργάζονται τον ίδιο τύπο εισερχόμενου συνόλου δεδομένων.

• Ο Amir ακολουθεί οδηγίες στην οθόνη για να το αποθηκεύσει σε έναν κατονομαζόμενο φάκελο. Αυτό προσομοιάζει στο Επίπεδο 1.
• Η Bea εφαρμόζει ανεξάρτητα την καθιερωμένη σύμβαση ονοματοδοσίας της μονάδας και ζητά βοήθεια μόνο όταν χρειάζεται. Αυτό προσομοιάζει στο Επίπεδο 2.
• Ο Carlos διεκπεραιώνει μια συνήθη εισαγωγή και διορθώνει ένα γνωστό πρόβλημα οριοθέτη χωρίς βοήθεια. Αυτό προσομοιάζει στο Επίπεδο 3.
• Η Dana επιλέγει μεταξύ διαφόρων μεθόδων εισαγωγής για ένα μη σύνηθες σύνολο δεδομένων, προσαρμόζει τη διαδικασία και τεκμηριώνει τη λύση για τους συναδέλφους. Τα αποδεικτικά στοιχεία παραπέμπουν σε επίπεδο υψηλότερο από τις θεμελιώδεις βαθμίδες και ενδέχεται να φθάνουν σε προχωρημένη βαθμίδα, ανάλογα με την πολυπλοκότητα και τη σχετική καθοδήγηση.

Ένα ερώτημα EPSO παρέχει συνήθως επαρκή συμπεριφορικά αποδεικτικά στοιχεία για τη διάκριση μεταξύ των επιλογών. Επιλέξτε την περιγραφή που υποστηρίζεται από το σενάριο και όχι την πιο κολακευτική ερμηνεία του τίτλου θέσης.

Συνήθης σύγχυση

Τα έτη πείρας δεν αποτελούν επίπεδο DigComp. Ένας υπάλληλος με πολλά έτη υπηρεσίας μπορεί να εξακολουθεί να χρειάζεται καθοδήγηση σε ένα άγνωστο σύστημα. Ένας νέος υπάλληλος μπορεί να επιλύει ανεξάρτητα μια σαφώς καθορισμένη ψηφιακή εργασία.

Η ανεξαρτησία από μόνη της δεν ισοδυναμεί με Προχωρημένο επίπεδο. Τα Επίπεδα 3 και 4 περιλαμβάνουν ήδη αυτονομία. Η προχωρημένη επίδοση προσθέτει μεγαλύτερη ποικιλία εργασιών, αξιολόγηση, προσαρμογή ή καθοδήγηση άλλων.

Τέλος, μην εισάγετε την τρέχουσα τετραβάθμια κλίμακα DigComp 3.0 σε μια ερώτηση σχετικά με το DigComp 2.2. Στην έκδοση 3.0, οι ονομασίες είναι Βασικό, Ενδιάμεσο, Προχωρημένο και Ιδιαίτερα προχωρημένο. Το Κεφάλαιο 2 διατηρεί την οκταβάθμια κλίμακα 2.2, επειδή αυτή είναι η έκδοση που αναφέρεται στην EPSO/AD/427/26.

Επίσημες πηγές

• DigComp 2.1: οκτώ επίπεδα επάρκειας
• DigComp 2.2
• Προκήρυξη EPSO/AD/427/26

Κατανόηση του τι αναμένεται να μπορεί να κάνει ένας εκπαιδευόμενος

Ένα μαθησιακό αποτέλεσμα δηλώνει τι γνωρίζει, κατανοεί ή μπορεί να κάνει ένα άτομο μετά τη μάθηση. Στο DigComp, τα παραδείγματα βοηθούν στη μετατροπή ευρέων περιγραφών ικανοτήτων σε παρατηρήσιμες επιδόσεις. Το DigComp 2.2 παρέχει παραδείγματα γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων για τις 21 ικανότητες και τα επίπεδα επάρκειας· το πλαίσιο δεν ισχυρίζεται ότι κάθε παράδειγμα είναι υποχρεωτικό σε κάθε πλαίσιο.

Χρησιμοποιήστε τρεις ερωτήσεις για να κατατάξετε ένα αποτέλεσμα:

• Γνώση: Τι γνωρίζει ή κατανοεί το άτομο; Στα τυπικά ρήματα περιλαμβάνονται τα «γνωρίζει», «κατανοεί», «εξηγεί», «αναγνωρίζει» και «διακρίνει».
• Δεξιότητα: Τι μπορεί να εκτελέσει το άτομο; Στα τυπικά ρήματα περιλαμβάνονται τα «αναζητά», «ρυθμίζει», «συγκρίνει», «δημιουργεί», «επαληθεύει» και «αντιμετωπίζει προβλήματα».
• Στάση: Ποια προδιάθεση καθοδηγεί τις επιλογές του ατόμου; Στις τυπικές ενδείξεις περιλαμβάνεται το να είναι κριτικό, υπεύθυνο, ανοικτό, προσεκτικό, περίεργο ή υποστηρικτικό.

Οι στάσεις δεν είναι ασαφείς χαρακτηρισμοί προσωπικότητας. Αποκτούν σημασία όταν επηρεάζουν την ψηφιακή συμπεριφορά. Η φράση «εκτιμά τη σημασία του ελέγχου μιας πηγής πριν από την προώθησή της» περιγράφει στάση· η φράση «ελέγχει την πηγή σε αντιπαραβολή με την αρχική δημοσίευση» περιγράφει δεξιότητα. Ένα άτομο μπορεί να γνωρίζει τον κανόνα αλλά να μην τον εφαρμόζει, επομένως οι κατηγορίες δεν πρέπει να συγχέονται.

Τα ρήματα δράσης βοηθούν επίσης στη συναγωγή της επάρκειας. Η φράση «ακολουθεί βήματα» υποδηλώνει καθοδήγηση. Η φράση «επιλέγει μια κατάλληλη μέθοδο» υποδηλώνει αυτόνομη κρίση. Η φράση «αξιολογεί εναλλακτικές λύσεις και συμβουλεύει άλλους» υποδηλώνει προχωρημένη επίδοση. Η φράση «αναπτύσσει μια πρωτότυπη προσέγγιση για ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο πρόβλημα» παραπέμπει στη βαθμίδα υψηλής εξειδίκευσης. Το αντικείμενο και το πλαίσιο εξακολουθούν να έχουν σημασία: η επιλογή μεταξύ δύο συνήθων προτύπων δεν ισοδυναμεί με τον σχεδιασμό μιας αρχιτεκτονικής πληροφοριών που καλύπτει περισσότερες διοικητικές υπηρεσίες.

Επεξεργασμένο σενάριο EPSO

Ένας δήμος εισάγει ένα κοινόχρηστο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων. Το μαθησιακό αποτέλεσμα της κατάρτισης αναφέρει:

Ο υπάλληλος μπορεί να συγκρίνει τις διαθέσιμες ρυθμίσεις κοινοχρησίας, να επιλέγει τη λιγότερο επιτρεπτική ρύθμιση που εξακολουθεί να επιτρέπει στην ομάδα υπόθεσης να εργάζεται, να εξηγεί την επιλογή στους συναδέλφους και να την επανεξετάζει όταν αλλάζει η σύνθεση της ομάδας.

Οι φράσεις «μπορεί να συγκρίνει» και «να επιλέγει» περιγράφουν δεξιότητες. Η κατανόηση του λόγου για τον οποίο έχει σημασία η αρχή του ελάχιστου προνομίου παρέχει γνώση. Η επανεξέταση της πρόσβασης καθώς αλλάζουν οι περιστάσεις καταδεικνύει υπεύθυνη στάση και αυτόνομη εφαρμογή. Επειδή ο υπάλληλος επιλέγει μεταξύ εναλλακτικών λύσεων και υποστηρίζει συναδέλφους, το σενάριο είναι ισχυρότερο από την απλή τήρηση μιας καθοδηγούμενης διαδικασίας Επιπέδου 1.

Εάν μια επιλογή εξέτασης αναφέρει μόνο «γνωρίζει ότι υπάρχουν δικαιώματα πρόσβασης», υποτιμά την αποδεδειγμένη επίδοση. Εάν αναφέρει «δημιουργεί ένα νέο μοντέλο ελέγχου πρόσβασης για ολόκληρη τη διοίκηση», υπερβάλλει ως προς τα αποδεικτικά στοιχεία. Επιλέξτε το στενότερο επίπεδο και αποτέλεσμα που ανταποκρίνονται πλήρως στα δεδομένα.

Συνήθης σύγχυση

Το αποτέλεσμα μιας εργασίας δεν αποτελεί αυτομάτως μαθησιακό αποτέλεσμα. Η φράση «η έκθεση μεταφορτώθηκε» δηλώνει τι συνέβη και όχι αν ο υπάλληλος κατανόησε τη διαδικασία ή ενήργησε ανεξάρτητα. Το σενάριο χρειάζεται παρατηρήσιμα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τον εκπαιδευόμενο.

Η δυσκολία δεν ταυτίζεται με την πολυπλοκότητα. Μια εργασία μπορεί να φαίνεται δύσκολη επειδή ο χρήστης δεν έχει εξάσκηση, ενώ παραμένει δομικά απλή. Η επάρκεια κατά DigComp αφορά την εργασία, την αυτονομία και τη γνωστική απαίτηση και όχι την υποκειμενική απογοήτευση.

Οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι στάσεις δεν ταυτίζονται με τις πέντε διαστάσεις. Εντάσσονται στη Διάσταση 4 του DigComp 2.2. Ο τομέας, η ικανότητα, η επάρκεια και η περίπτωση χρήσης περιγράφονται από άλλες διαστάσεις.

Επίσημες πηγές

• DigComp 2.2: παραδείγματα γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων
• DigComp 2.1: επάρκεια και παραδείγματα χρήσης

Προσδιορίστε την έκδοση πριν ερμηνεύσετε το επίπεδο

Το DigComp 2.2 και το DigComp 3.0 διαθέτουν κοινή και σταθερή αρχιτεκτονική πέντε τομέων και 21 ικανοτήτων, αλλά δεν χρησιμοποιούν την ίδια κλίμακα επάρκειας. Επομένως, η ορθή ερμηνεία αρχίζει με την έκδοση που κατονομάζεται από την πηγή ή την ερώτηση.

Το DigComp 2.2 χρησιμοποιεί οκτώ επίπεδα, τα οποία κληρονόμησε από την έκδοση 2.1:

• Θεμελιώδες: Επίπεδα 1 και 2
• Ενδιάμεσο: Επίπεδα 3 και 4
• Προχωρημένο: Επίπεδα 5 και 6
• Υψηλής εξειδίκευσης: Επίπεδα 7 και 8

Το DigComp 3.0 χρησιμοποιεί τέσσερα επίπεδα:

• Βασικό
• Ενδιάμεσο
• Προχωρημένο
• Ιδιαίτερα προχωρημένο

Οι τέσσερις ευρείες βαθμίδες παρέχουν προσανατολισμό, αλλά δεν επιτρέπουν τη μηχανική αντικατάσταση του «Επιπέδου 6» με το «Προχωρημένο». Το JRC αναθεώρησε τις περιγραφές και εισήγαγε νέα μαθησιακά αποτελέσματα στην έκδοση 3.0. Μια επίσημη αντιστοίχιση θα πρέπει να χρησιμοποιεί τις πραγματικές δηλώσεις για τη σχετική ικανότητα και όχι απλώς να διαιρεί το οκτώ διά δύο.

Και οι δύο εκδόσεις αξιολογούν την πρόοδο μέσω της πολυπλοκότητας της εργασίας, της αυτονομίας και της γνωστικής απαίτησης. Οι περιγραφές της έκδοσης 3.0 το καθιστούν σαφές: το Βασικό καλύπτει την απομνημόνευση και την εκτέλεση απλών εργασιών με καθοδήγηση ανάλογα με τις ανάγκες· το Ενδιάμεσο καλύπτει τις σαφώς καθορισμένες εργασίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται αυτόνομα· το Προχωρημένο καλύπτει την αξιολόγηση και την εφαρμογή λύσεων σε ποικίλες πολύπλοκες εργασίες, την προσαρμογή σε διαφορετικά πλαίσια και την καθοδήγηση άλλων, εφόσον απαιτείται· το Ιδιαίτερα προχωρημένο καλύπτει την αξιολόγηση και την επίλυση ιδιαίτερα πολύπλοκων ή εξειδικευμένων προβλημάτων με σκοπό τη δημιουργία ή προσαρμογή λύσεων και την ηγεσία άλλων, εφόσον απαιτείται.

Για την EPSO/AD/427/26, η υποσημείωση της προκήρυξης κατονομάζει τη δημοσίευση DigComp 2.2 του 2022. Αυτό καθιστά την οκταβάθμια αρχιτεκτονική το ειδικό σημείο αναφοράς της εξέτασης. Το DigComp 3.0 παραμένει συναφές όταν μια ερώτηση αφορά ρητά το πιο πρόσφατο πλαίσιο ή κατά την εξέταση της τρέχουσας πολιτικής της ΕΕ για τις δεξιότητες.

Επεξεργασμένο σενάριο δημόσιας διοίκησης

Μια μονάδα ανθρώπινων πόρων επικαιροποιεί μια παλαιά αυτοαξιολόγηση που βασίζεται στο DigComp 2.2. Μια υπάλληλος έχει καταγραφεί στο Επίπεδο 5 για τη διαχείριση δεδομένων, επειδή διεκπεραιώνει ποικίλες εργασίες και καθοδηγεί συναδέλφους. Το νέο έντυπο χρησιμοποιεί τις ονομασίες DigComp 3.0.

Η ασφαλής αντιμετώπιση δεν είναι η αυτόματη αλλαγή του «5» σε «Προχωρημένο». Ο αξιολογητής θα πρέπει να συγκρίνει τα αποδεικτικά στοιχεία με την τρέχουσα δήλωση ικανότητας και τα μαθησιακά αποτελέσματα, να επιβεβαιώσει την αποδεδειγμένη πολυπλοκότητα και αυτονομία και να καταγράψει το αποτέλεσμα βάσει της κλίμακας 3.0. Το «Προχωρημένο» μπορεί να είναι το αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να υποστηρίζεται από την αναθεωρημένη περιγραφή.

Σε ένα ερώτημα EPSO που ρωτά μόνο σε ποια βαθμίδα της έκδοσης 2.2 ανήκει το Επίπεδο 5, η απάντηση είναι απλώς Προχωρημένο. Η σχέση μεταξύ επιπέδου και βαθμίδας είναι ακριβής εντός της έκδοσης 2.2· η προειδοποίηση αφορά τη μετατροπή μεταξύ εκδόσεων.

Συνήθης σύγχυση

Ο όρος της έκδοσης 3.0 είναι Ιδιαίτερα προχωρημένο, ενώ η έκδοση 2.2 ονομάζει την ανώτατη βαθμίδα της Υψηλής εξειδίκευσης. Η αντιμετώπιση αυτών των φράσεων ως εναλλάξιμων μπορεί να αποκαλύψει ότι μια επιλογή συγχέει τις εκδόσεις.

Το DigComp 3.0 δεν πρόσθεσε ούτε αφαίρεσε τομείς ικανοτήτων όταν άλλαξε την επάρκεια. Επίσης, δεν κατέστησε το DigComp δεσμευτικό δίκαιο. Η επικαιροποίηση αναθεώρησε ένα πλαίσιο αναφοράς.

Μην υποθέτετε ότι κάθε παλαιός πόρος που αναφέρει οκτώ επίπεδα είναι «λανθασμένος». Μπορεί να περιγράφει με ακρίβεια το DigComp 2.1 ή το 2.2, ενώ η EPSO/AD/427/26 παραπέμπει σκόπιμα στην έκδοση 2.2.

Επίσημες πηγές

• DigComp 2.1 και το οκταβάθμιο μοντέλο του
• Καταχώριση της δημοσίευσης DigComp 2.2
• Επίπεδα επάρκειας DigComp 3.0

Βαθμονομήστε με βάση τα τεκμήρια, όχι τη θέση

Τα σενάρια επάρκειας γίνονται διαχειρίσιμα όταν επισημαίνετε τρεις ενδείξεις: πολυπλοκότητα, αυτονομία και γνωστική απαίτηση. Στη συνέχεια ελέγξτε αν το άτομο καθοδηγεί άλλους ή δημιουργεί μια νέα λύση. Αγνοήστε ενδείξεις κύρους, όπως η αρχαιότητα, ο τίτλος της θέσης ή το ακριβό λογισμικό, εκτός αν μεταβάλλουν την πραγματική εργασία.

Για τη βάση DigComp 2.2, θυμηθείτε την κλίμακα των οκτώ επιπέδων:

• Επίπεδα 1–2: Θεμελιώδες
• Επίπεδα 3–4: Ενδιάμεσο
• Επίπεδα 5–6: Προχωρημένο
• Επίπεδα 7–8: Ιδιαίτερα εξειδικευμένο

Σε κάθε ζεύγος, το ανώτερο επίπεδο καταδεικνύει συνήθως μεγαλύτερη ανεξαρτησία, πολυπλοκότητα ή γνωστική απαίτηση. Το επίπεδο 1 απαιτεί καθοδήγηση για απλές εργασίες· το επίπεδο 2 εκτελεί απλές εργασίες αυτόνομα, με καθοδήγηση όπου χρειάζεται. Το επίπεδο 3 διαχειρίζεται σαφώς καθορισμένες συνήθεις εργασίες και απλά προβλήματα· το επίπεδο 4 αντιμετωπίζει ανεξάρτητα σαφώς καθορισμένες μη συνήθεις εργασίες και προβλήματα. Τα επίπεδα 5 και 6 διευρύνονται προς διαφορετικές ή καταλληλότερες λύσεις, σύνθετα πλαίσια και καθοδήγηση άλλων. Τα επίπεδα 7 και 8 αφορούν σύνθετα προβλήματα με περιορισμένες λύσεις ή ιδιαίτερα σύνθετα προβλήματα με αλληλεπιδρώντες παράγοντες, ενσωματώνοντας γνώσεις και προτείνοντας νέες ιδέες ή διαδικασίες.

Υπό την πίεση του χρόνου, εξαλείψτε τις απαντήσεις που αντιφάσκουν με μια δηλωμένη ένδειξη. Η φράση «Χρειάζεται βοήθεια βήμα προς βήμα» αποκλείει μια πλήρως αυτόνομη περιγραφή. Η φράση «Δημιουργεί μια πρωτότυπη λύση για ολόκληρο τον οργανισμό σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο πρόβλημα» αποκλείει το Θεμελιώδες και το Ενδιάμεσο επίπεδο. Όταν τα τεκμήρια βρίσκονται μεταξύ δύο επιλογών, προτιμήστε εκείνη που δεν διατυπώνει μη τεκμηριωμένο ισχυρισμό.