Strażnik dostępu: zasada DMA dotycząca dużych platform

Zgodnie z aktem o rynkach cyfrowych strażnikiem dostępu jest przedsiębiorstwo świadczące podstawową usługę platformową — taką jak wyszukiwarka internetowa, sklep z aplikacjami lub sieć społecznościowa — i zajmujące silną pozycję pośrednika między przedsiębiorstwami a użytkownikami końcowymi. Kluczowe kryterium polega na ustaleniu, czy platforma ma dużą bazę użytkowników, silną pozycję ekonomiczną oraz ugruntowaną rolę, która utrudnia innym konkurowanie. W przeciwieństwie do administratora danych w rozumieniu GDPR, który decyduje o sposobie przetwarzania danych osobowych, strażnik dostępu jest definiowany przez swoją siłę rynkową i tworzone przez siebie wąskie gardło, a nie przez swoją rolę w przetwarzaniu danych.

Aby rozpoznać pytanie dotyczące strażnika dostępu, zapamiętaj trzy progi: co najmniej 45 mln aktywnych użytkowników końcowych miesięcznie w UE, co najmniej 10,000 użytkowników biznesowych rocznie oraz kapitalizacja rynkowa przekraczająca €75 mld lub równoważny przychód. Jeżeli pytanie zawiera te liczby, dotyczy wyznaczenia strażnika dostępu na podstawie DMA, a nie GDPR. Pomocne jest wyobrażenie sobie strażnika dostępu jako punktu poboru opłat, przez który przedsiębiorstwa muszą przejść, aby dotrzeć do klientów — obraz ten pomaga odróżnić tę rolę od innych, takich jak podmiot przetwarzający lub administrator danych.

Aby szybko sprawdzić swoją wiedzę, zadaj sobie pytanie: czy platforma kontroluje dostęp między dwiema odrębnymi grupami (przedsiębiorstwami i konsumentami) oraz spełnia kryteria dotyczące wielkości? Jeśli tak, jest strażnikiem dostępu. Jeśli natomiast pytanie koncentruje się na tym, kto określa cel przetwarzania danych, chodzi o administratora danych w rozumieniu GDPR. Pamiętaj o obrazie punktu poboru opłat, aby nie pomylić tych dwóch pojęć.