Rozpoznawanie wzorców: znajdź powtarzalność, zbuduj regułę

Rozpoznawanie wzorców oznacza analizowanie kilku przykładów i zauważanie, że ta sama struktura pojawia się w nich wielokrotnie. Na przykład w arkuszu kalkulacyjnym można zauważyć, że każda faktura ma ten sam układ: nazwa klienta, data, lista pozycji, suma. Zamiast traktować każdą fakturę jak odrębną zagadkę, dostrzegasz powtarzający się wzorzec i opracowujesz szablon lub formułę działającą w każdym przypadku. Najważniejsze rozróżnienie polega na tym, że rozpoznawanie wzorców służy wyprowadzaniu ogólnej reguły z konkretnych przypadków, a nie zapamiętywaniu samych przypadków. Jeśli przypominasz sobie poszczególne przypadki, ale nie dostrzegasz łączącej ich wspólnej cechy, jest to zwykłe zapamiętywanie, a nie rozpoznawanie wzorców.

Przydatna metoda polega na zadaniu sobie pytania: „Co pozostaje takie samo we wszystkich tych przykładach?”. Jeśli odpowiedzią jest sekwencja czynności lub układ danych, masz do czynienia ze wzorcem. Podczas eliminowania odpowiedzi uważaj na warianty szczegółowo opisujące pojedynczy przypadek — są to pułapki, ponieważ rozpoznawanie wzorców dotyczy powtarzalności, a nie jednorazowego przypadku. Kolejna wskazówka: jeśli w pytaniu podano listę zadań i trzeba wskazać potrzebną umiejętność, rozpoznawanie wzorców pozwala stworzyć proces wielokrotnego użytku, a nie tylko rozwiązać bieżący problem. Na przykład alfabetyczne uporządkowanie listy nazwisk jest zadaniem jednorazowym, ale zauważenie, że zawsze sortuje się najpierw według nazwiska, stanowi rozpoznawanie wzorców.

Aby szybko się sprawdzić, wybierz dowolne trzy podobne elementy ze swoich notatek i spróbuj sformułować jedną regułę obejmującą je wszystkie. Jeśli potrafisz to zrobić, zastosowano rozpoznawanie wzorców. Jeśli nie, nadal rozpatrujesz każdy element oddzielnie. Ten zwięzły test — trzy elementy, jedna reguła — jest najszybszym sposobem potwierdzenia, że rozumiesz to pojęcie.