W skrócie
Zasoby obliczeniowe, wirtualizacja, kontenery, pamięć masowa, platformy bazodanowe, kopie zapasowe, cyfrowe środowisko pracy oraz architektura cyklu życia.
Status modułu
- •Ścieżka: Dziedzina 1 — Infrastruktura ICT
- •Ostatnia weryfikacja: 2026-08-11
- •Zakres: Niezależne szkolenie EPSOHQ powiązane z obowiązkami określonymi w ogłoszeniu; rozstrzygające są źródła oficjalne.
Zasoby obliczeniowe i wirtualizacja
Infrastruktura przedsiębiorstwa oddziela zasoby fizyczne od usług logicznych. Maszyny wirtualne obejmują system operacyjny gościa działający na hiperwizorze. Kontenery izolują procesy, współdzieląc jądro systemu hosta. Orkiestratory przydzielają obciążenia, utrzymują pożądany stan i zastępują instancje, które uległy awarii. Wybór architektury musi uwzględniać izolację, przenośność, wydajność, licencjonowanie i kompetencje operacyjne.
Zasady niezbędne na egzaminie:
- •Hiperwizor typu 1 działa bezpośrednio na sprzęcie hosta, a nie w uniwersalnym systemie operacyjnym hosta.
- •Maszyna wirtualna zawiera system operacyjny gościa, natomiast kontenery zazwyczaj współdzielą jądro systemu hosta.
- •Skalowanie poziome polega na dodawaniu instancji usługi, a skalowanie pionowe — na zwiększaniu zasobów istniejącej instancji.
- •Uwzględnienie architektury NUMA jest istotne, gdy opóźnienie dostępu do pamięci zależy od gniazda procesora obsługującego dany obszar pamięci.
- •Migracja na żywo przenosi działającą maszynę wirtualną między hostami, dążąc do ograniczenia przerwy w świadczeniu usługi do minimum.
- •Nadsubskrypcja CPU polega na przydzieleniu większej wirtualnej mocy obliczeniowej CPU niż dostępna moc fizyczna, dlatego wymaga monitorowania rywalizacji o zasoby.
- •Infrastruktura niezmienna zastępuje wdrożoną instancję na podstawie wersjonowanego obrazu, zamiast naprawiać na miejscu rozbieżności konfiguracji.
- •Strefa dostępności jest odizolowaną lokalizacją w obrębie regionu i nie należy jej traktować jako niezależnego regionu geograficznego.
- •Orkiestracja kontenerów utrzymuje zadeklarowany stan obciążeń poprzez przydzielanie zadań, kontrole kondycji i zastępowanie instancji, które uległy awarii.
- •Obliczenia wysokiej wydajności wykorzystują przetwarzanie równoległe i połączenia o wysokiej przepustowości do realizacji ściśle powiązanych lub intensywnie przetwarzających dane obciążeń.
Planowanie pojemności rozpoczyna się od określenia zapotrzebowania, rezerwy zasobów, wzrostu i wymagań dotyczących odtwarzania. Sama średnia wykorzystania zasobów nie uwidacznia wartości szczytowych ani rywalizacji o zasoby. Zasady rozmieszczania powinny zapobiegać skupianiu replik i członków kworum w jednej domenie awarii. Cykle życia oprogramowania układowego, hiperwizora i obrazów bazowych wymagają planowej konserwacji oraz możliwości wycofania zmian.
Usługi pamięci masowej i baz danych
Projektowanie pamięci masowej rozpoczyna się od charakterystyki obciążenia: opóźnień, przepustowości, IOPS, spójności, pojemności, trwałości oraz celów odtwarzania. Pamięć blokowa udostępnia adresowalne bloki, pamięć plikowa — hierarchiczną przestrzeń nazw, a pamięć obiektowa — obiekty za pośrednictwem API. Żadne z tych rozwiązań nie jest zawsze najlepsze.
Zasady niezbędne na egzaminie:
- •Pamięć blokowa udostępnia adresowalne bloki o stałym rozmiarze i powszechnie stanowi podstawę systemów plików oraz woluminów baz danych.
- •Pamięć obiektowa przechowuje obiekty wraz z metadanymi w płaskiej przestrzeni nazw i zazwyczaj jest dostępna za pośrednictwem API.
- •Pamięć plikowa udostępnia współdzielone pliki i katalogi w hierarchicznej przestrzeni nazw.
- •RAID może zwiększyć dostępność lub wydajność, ale nie zastępuje niezależnej kopii zapasowej.
- •Docelowy punkt odtwarzania ogranicza dopuszczalną utratę danych mierzoną w czasie, natomiast docelowy czas odtwarzania określa maksymalny dopuszczalny czas przywrócenia działania.
- •Migawka spójna na poziomie awarii zachowuje stan pamięci masowej z określonej chwili, ale po ponownym uruchomieniu nadal może wymagać odtworzenia aplikacji.
- •Rejestrowanie z wyprzedzeniem zapisuje zmianę przed zapisaniem odpowiadającej jej strony danych, wspierając odtwarzanie transakcyjne.
- •Replikacja synchroniczna oczekuje na potwierdzenie od innej repliki przed potwierdzeniem zapisu, a zatem wpływa na opóźnienia.
- •Pula połączeń z bazą danych umożliwia ponowne wykorzystywanie istniejących połączeń i chroni bazę danych przed nieograniczonym tworzeniem nowych połączeń.
- •Test odtwarzania potwierdza możliwość odzyskania danych w sposób bardziej bezpośredni niż pomyślny status zadania tworzenia kopii zapasowej.
Architektura baz danych rozróżnia przetwarzanie transakcyjne i obciążenia analityczne. Indeksy przyspieszają odczyt, ale zajmują przestrzeń dyskową i zwiększają koszt zapisu. Replikacja wspiera dostępność i skalowanie odczytu, lecz wymaga podejmowania decyzji dotyczących spójności i przełączania awaryjnego. Zasady przechowywania i usuwania danych muszą obejmować również kopie zapasowe, zgodnie z przyjętą polityką i możliwościami technicznymi.
Cyfrowe środowisko pracy i platformy aplikacyjne
Usługi środowiska pracy łączą zarządzanie urządzeniami, współpracę, tożsamość, dystrybucję oprogramowania i wsparcie. Standaryzowane konfiguracje ograniczają zróżnicowanie. Dostęp warunkowy wykorzystuje sygnały, takie jak tożsamość, stan zabezpieczeń urządzenia, ryzyko i lokalizacja, aby stosować odpowiednie zasady. Platformy aplikacyjne wymagają obsługiwanych środowisk uruchomieniowych, spisu zależności, zarządzania danymi uwierzytelniającymi, rejestrowania zdarzeń i jasno określonej odpowiedzialności za instalowanie poprawek.
Źródła podstawowe:
- •NIST SP 800-125, przewodnik po zabezpieczaniu technologii pełnej wirtualizacji — NIST
- •NIST SP 800-190, przewodnik po zabezpieczeniach kontenerów aplikacyjnych — NIST
- •Pojęcia dotyczące Kubernetes — dokumentacja Kubernetes
- •Architektura referencyjna przetwarzania w chmurze NIST — NIST SP 500-292