CC BY: wymagane jest wyłącznie uznanie autorstwa
CC BY wymaga wskazania twórcy; pułapką egzaminacyjną jest mylenie tej licencji z CC BY-SA lub CC BY-NC.
Odsłuchaj tę stronę (beta)
CC BY to najprostsza licencja Creative Commons: można kopiować, rozpowszechniać i remiksować utwór oraz tworzyć na jego podstawie, nawet w celach komercyjnych, pod warunkiem odpowiedniego wskazania pierwotnego twórcy. Najważniejsza różnica względem CC BY-SA polega na tym, że ta druga dodaje warunek udostępniania na tych samych warunkach, zgodnie z którym każdy utwór zależny musi korzystać z tej samej licencji, natomiast CC BY-NC zakazuje użytku komercyjnego. Jeżeli na egzaminie pojawi się sytuacja, w której ktoś wykorzystuje zdjęcie w celach zarobkowych i jedynie wskazuje fotografa, jest to dozwolone na mocy CC BY, ale naruszałoby CC BY-NC.
Aby uniknąć pułapek, pamiętaj, że samo BY nigdy nie ogranicza użytku komercyjnego ani nie wymaga udostępniania utworów zależnych na tych samych warunkach. Szybka metoda eliminacji: jeżeli w pytaniu pojawia się „użycie niekomercyjne” lub „na tych samych warunkach”, nie może chodzić o zwykłą licencję CC BY. Pamiętaj również, że uznanie autorstwa musi być dokonane w rozsądny sposób — w miarę możliwości należy podać imię i nazwisko lub nazwę twórcy, tytuł, źródło oraz link do licencji. W pytaniach wielokrotnego wyboru uważaj na odpowiedzi, które wskazują CC BY, ale dodają dalsze ograniczenia; są one błędne.
Prosty sposób na sprawdzenie swojej wiedzy: wyobraź sobie, że znajdujesz obraz na licencji CC BY i chcesz sprzedawać go nadrukowanego na koszulce. Możesz to zrobić, o ile wskażesz fotografa. Gdyby obraz był objęty licencją CC BY-NC, nie byłoby to dozwolone. Ta jedna różnica — dozwolony lub niedozwolony użytek komercyjny — to najszybszy sposób na odróżnienie CC BY od pokrewnych licencji.
Czego wymaga licencja CC BY?
Uznania autorstwa twórcy.