Logika IF: warunek → działanie, w przeciwnym razie → działanie alternatywne

Logika IF jest regułą decyzyjną: sprawdzasz warunek — na przykład, czy wartość komórki przekracza 100 — i jeśli jest on prawdziwy, wykonujesz jedno działanie (np. naliczasz rabat). Jeśli warunek jest fałszywy, wykonujesz inne działanie (np. nie naliczasz rabatu). Kluczowe jest to, że gałąź „else” jest uruchamiana wyłącznie wtedy, gdy warunek nie jest prawdziwy, a nie wtedy, gdy go brakuje lub jego wartość jest nieznana. W arkuszach kalkulacyjnych odpowiada temu bezpośrednio funkcja IF: =IF(A1>100, "Rabat", "Brak rabatu").

Aby nie pomylić gałęzi, wyobraź sobie rozwidlenie drogi: ścieżka odpowiadająca wartości prawdziwej prowadzi w lewo, a ścieżka odpowiadająca wartości fałszywej — w prawo. Szybki test: przeczytaj warunek na głos i powiedz, co się stanie, gdy będzie prawdziwy, a następnie co się stanie, gdy będzie fałszywy. W pytaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę na zagnieżdżone instrukcje IF — warunek wewnętrzny jest sprawdzany tylko wtedy, gdy warunek zewnętrzny jest prawdziwy. Pamiętaj również, że „else” jest opcjonalne; bez niego w przypadku wartości fałszywej nic się nie dzieje.

Jako technikę zapamiętywania wykorzystaj sygnalizację świetlną: zielone światło (prawda) oznacza „jedź”, a czerwone (fałsz) — „zatrzymaj się”. Aby się sprawdzić, zapisz prostą instrukcję IF dotyczącą rzeczywistej zasady, na przykład: „jeśli pada deszcz, weź parasol; w przeciwnym razie załóż okulary przeciwsłoneczne”. Następnie odwróć warunek i sprawdź, czy otrzymasz przeciwny wynik.