Δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας 3-2-1: ο κανόνας και η παγίδα του ransomware

Ο κανόνας δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας 3-2-1 σημαίνει ότι αποθηκεύετε τρία αντίγραφα των δεδομένων σας σε δύο διαφορετικούς τύπους μέσων, με ένα αντίγραφο να διατηρείται εκτός εγκαταστάσεων ή απομονωμένο. Για παράδειγμα, μπορεί να έχετε το αρχείο εργασίας στον φορητό υπολογιστή, ένα αντίγραφο ασφαλείας σε εξωτερικό σκληρό δίσκο και ένα ακόμη αντίγραφο σε υπηρεσία cloud που δεν συγχρονίζεται αυτόματα. Η βασική αντίθεση είναι ότι υπηρεσίες συγχρονισμού στο cloud, όπως το Dropbox ή το OneDrive, δεν είναι πραγματικά αντίγραφα ασφαλείας, επειδή αν διαγράψετε ένα αρχείο ή το ransomware το κρυπτογραφήσει, η αλλαγή συγχρονίζεται σε όλα τα αντίγραφα, αφήνοντάς σας χωρίς καθαρή έκδοση.

Για να αποφύγετε συνήθη λάθη, θυμηθείτε ότι οι «2 τύποι μέσων» πρέπει να είναι φυσικά διαφορετικοί, όπως ένας σκληρός δίσκος και μια ταινία ή ένας σκληρός δίσκος και μια υπηρεσία cloud που αποθηκεύει δεδομένα σε χωριστή υποδομή. Μην υπολογίζετε δύο κατατμήσεις στον ίδιο δίσκο ως διαφορετικά μέσα. Επίσης, το αντίγραφο εκτός εγκαταστάσεων θα πρέπει να βρίσκεται σε διαφορετική φυσική τοποθεσία ή να είναι air-gapped, δηλαδή να μην είναι συνδεδεμένο στο δίκτυο όταν δεν χρησιμοποιείται. Ένα γρήγορο τέχνασμα αποκλεισμού: αν μια ερώτηση προσφέρει «συγχρονισμό στο cloud» ως μέθοδο δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας, ελέγξτε αν αναφέρει διαχείριση εκδόσεων ή ανάκτηση σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο· χωρίς αυτά, δεν είναι αντίγραφο ασφαλείας.

Ένας σύντομος τρόπος να ελέγξετε τον εαυτό σας: φανταστείτε ότι το ransomware πλήττει τον υπολογιστή σας. Αν όλα τα αντίγραφά σας είναι προσβάσιμα από το ίδιο δίκτυο, δεν τηρείτε τον κανόνα 3-2-1. Το αντίγραφο εκτός εγκαταστάσεων πρέπει να είναι άτρωτο σε αυτή την επίθεση, επομένως σκεφτείτε «ένα αντίγραφο που το ransomware δεν μπορεί να αγγίξει».