Ελάχιστο προνόμιο: η παγίδα θεατή έναντι συντάκτη

Η αρχή του ελάχιστου προνομίου σημαίνει ότι χορηγείτε τα ελάχιστα δικαιώματα που απαιτούνται για να εκτελέσει κάποιος την εργασία του και τα ανακαλείτε μόλις δεν χρειάζονται πλέον. Στην κοινοχρησία εγγράφων, αυτό σημαίνει ότι αναθέτετε τον σωστό ρόλο: ο Θεατής επιτρέπει σε κάποιον να διαβάζει χωρίς να αλλάζει οτιδήποτε· ο Σχολιαστής επιτρέπει την προσθήκη σημειώσεων χωρίς επεξεργασία του περιεχομένου· ο Συντάκτης επιτρέπει πλήρεις αλλαγές στο έγγραφο· ο Κάτοχος ελέγχει την κοινοχρησία και τη διαγραφή. Η κρίσιμη αντίθεση είναι μεταξύ Θεατή και Συντάκτη: ο Θεατής δεν μπορεί να τροποποιήσει ένα αρχείο, είτε κατά λάθος είτε σκόπιμα, ενώ ο Συντάκτης μπορεί. Αν μια ερώτηση περιγράφει συνάδελφο που χρειάζεται μόνο να εξετάσει ένα προσχέδιο, η σωστή επιλογή είναι Θεατής, όχι Συντάκτης, ακόμη και αν ο συνάδελφος είναι ανώτερος.

Συνηθισμένο τέχνασμα στις ερωτήσεις εξετάσεων είναι να παρουσιάζεται ένα σενάριο όπου κάποιος χρειάζεται να «ελέγξει» ή να «εξετάσει» ένα έγγραφο και οι επιλογές περιλαμβάνουν τόσο τον Θεατή όσο και τον Σχολιαστή. Να θυμάστε ότι ο Σχολιαστής χρησιμοποιείται για την προσθήκη ανατροφοδότησης χωρίς αλλοίωση του αρχικού κειμένου, ενώ ο Θεατής έχει αυστηρά δικαιώματα μόνο ανάγνωσης. Αν το άτομο πρέπει να αφήσει προτάσεις, επιλέξτε Σχολιαστή· αν χρειάζεται μόνο να διαβάσει, επιλέξτε Θεατή. Μια άλλη παγίδα είναι η διάρκεια: το ελάχιστο προνόμιο σημαίνει επίσης ορισμό ημερομηνίας λήξης της πρόσβασης. Αν μια ερώτηση αναφέρει προσωρινό έργο, αναζητήστε επιλογή που περιορίζει την πρόσβαση σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ελέγχετε πάντοτε αν το επίπεδο δικαιωμάτων αντιστοιχεί στην εργασία, όχι στην ιεραρχική θέση του ατόμου.

Για να ελέγξετε τον εαυτό σας, φανταστείτε ότι κοινοποιείτε σε έναν συνάδελφο υπολογιστικό φύλλο προϋπολογισμού στο οποίο πρέπει να καταχωρίσει νέα στοιχεία. Ο σωστός ρόλος είναι Συντάκτης, όχι Κάτοχος, επειδή ο Κάτοχος θα του επέτρεπε να διαγράψει το αρχείο ή να αλλάξει τις ρυθμίσεις κοινοχρησίας. Αν ο συνάδελφος χρειάζεται μόνο να δει τα τελικά ποσά, ο ρόλος είναι Θεατής. Ένας γρήγορος νοητικός έλεγχος: ρωτήστε «Μπορεί αυτό το άτομο να κάνει περισσότερα από όσα απαιτεί η εργασία;» Αν ναι, έχετε παραβιάσει την αρχή του ελάχιστου προνομίου.